Vergaderen deel II (of: waarom doen we dit eigenlijk?)

Zoals in een eerdere post gelezen kon worden heeft het deelgenootschap Frisia op 23 november vergaderd.
Als er één ding duidelijk is geworden, dan is het wel dat er nog veel verschillen van mening zijn, ook al zijn er veel goede initiatieven opgestart.
In een reactie op de notulen schreef iemand: "uit de reacties (ook die tijdens de vergadering klonken) is me wel duidelijk geworden dat de persoonlijke beleving der leden over hoe, wat en waarom van deze hobby nogal uiteen lopen." Een waarheid als een koe, en iets dat ik al had voorzien en waarom ik het doel van de hobby op de agenda wilde hebben. Laten we ons eens afvragen waarom we dit allemaal doen.

("we nemen aspirantleden bij de hand en wijzen ze de juiste weg en dan maken een handboek waar iedereen zich aan moet houden" - afbeelding uit het Stuttgarter Psalter (ca. 825))



Voor mijzelf had ik dat als volgt verwoord:
a. we willen ervaren hoe vroege middeleeuwers leefden. Wil je dit goed doen, dan moet je zo min mogelijk concessies doen qua authenticiteit, anders houd je jezelf (en ook anderen, zie punt b) voor de gek. Doe je dat wel / te veel, dan kun je eigenlijk ook niet meer met goed fatsoen betaalde optredens aannemen, in ieder geval niet als serieuze levende geschiedenisgroep.
b. als levende geschiedenisgroep willen we het publiek informeren / educatief bezig zijn. Daarvoor moeten we zelf over gedegen kennis beschikken – die kennis moet voor iedereen beschikbaar zijn (een handboek!) en eigenlijk zou ook moeten worden getoetst of deelnemers aan evenementen over voldoende kennis beschikken. Je wilt tenslotte dat publiek wijzer wordt van ons optreden.
c. we willen plezier hebben in onze hobby. Dat kan op vele manieren: hoe ga je met elkaar om, wat doe je precies op een dag, maar ook en misschien vooral: zorg ervoor dat je je niet aan elkaar gaat ergeren. Daarvoor houd je rekening met elkaar, maar je maakt ook goede afspraken over wie wat doet en let erop dat iedereen een deel doet. Maar niet: alles dichttimmeren met regels of onder het mom van authentieke gezagsverhoudingen de hele tijd lopen te commanderen.

De volgende vraag is dan natuurlijk: hoe ga je dat uitwerken...
Als groep dienen we serieuzer en inventiever om te gaan met authenticiteitskwesties. Geen brillen, piercings en tatoeages, in ieder geval niet zichtbaar. Een moderne bril zou te allen tijde vermeden moeten worden. Er zijn goede alternatieven: contactlenzen en als dat niet lukt kun je altijd nog brillenglazen in een middeleeuws montuur laten zetten. Voor de vroege middeleeuwen klopt dat weliswaar niet, maar het is nog altijd beter dan een modern montuur.
En het is niet zo moeilijk om alternatieven te verzinnen / maken voor moderne spullen zoals weekendtassen enz. Een linnen plunjezak is zo gemaakt en in plaats van een kartonnen doos kun je ook een mand gebruiken voor het vervoeren van etenswaar.
Is reenactment trouwens een baan die ophoudt als het vijf uur is en het laatste publiek weg is of doen we dit ook omdat we het zelf leuk vinden? Aangezien het laatste toch het geval zou moeten zijn, waarom zou de authenticiteit na sluitingstijd niet meer belangrijk zijn? Dus drink je nog steeds uit een beker, glas of drinkhoorn en ga je er ook niet ineens in een trainingspak of zoiets bij zitten. En die zakken chips, is dat nu echt nodig? Authenticiteit is 24/7

We hadden nog het plan geopperd om in de traditie van het gildensysteem een soort van examen in te stellen voor aspirantleden. Jij wilt volwaardig lid worden? Laat dan maar eens zien wat je kunt en geleerd hebt. Nu was dit natuurlijk wel een heel radicaal en in zekere zin onrealistisch voorstel. Als ik naar mezelf kijk dan heeft het ook even geduurd voordat ik ook maar enigszins wist waar ik mee bezig was en iets behoorlijks kon produceren. We hebben in ieder geval afgesproken om een soort van Frisia-dag te houden en dan aan elkaar te tonen wat we zoal gedaan hebben. Dat is ook niet niks en lijkt me een leuke manier om op een losse manier de voortgang te kunnen zien bij de anderen (en bij jezelf natuurlijk)

Het idee om meer pap te gaan eten was voor sommigen ook ronduit schokkend. Terwijl het toch best lekker is en er binnen het basisidee pap ruimte is voor allerlei variaties: griesmeelpap, havermoutpap, gortepap, karnemelksepap, boekweitpap (alleen voor de laatmiddeleeuwers overigens). Al is het nog geen "beleid" geworden, het idee is ondertussen wel op diverse plaatsen opgepikt, dus er gaat meer pap gegeten worden binnen de LHO, net als een jaar of 5 geleden nog gebeurde.

Tenslotte het belangrijkste misschien: we moeten er wel lol in blijven houden. Het is geen werk en er mag gelachen worden. Ook om dit stukje.

Wie wat waarom?

Op deze site wil ik vastleggen waar ik m.b.t. middeleeuws reenactment zoal mee bezig ben: projecten, onderzoekjes, recensies en wat ik verder tegenkom. De nadruk ligt op Viking en Karolingisch/ Frankisch van rond 825 AD.