Snijplanken
Als we ergens aan het reenacten zijn dan wordt er meestal ook gekookt. En als je gaat koken dan moet je ook de ingrediënten snijden. Dus heb je een snijplank nodig. Maar hoe ziet een vroegmiddeleeuwse snijplank eruit? In de praktijk zie je veel mooi bewerkte plankjes met fraai houtsnijwerk. Meestal zijn ze gebaseerd op een soort van strijkplankje gemaakt van walvisbot. (ik heb in het verleden ook een keertje zo'n plank gemaakt voor mijn zus - zie de foto rechts van de snijplank in wording)
Heel mooi allemaal, maar het is natuurlijk geen snijplank.
In het onlangs verschenen boek van Florian Westphall - Die Holzfunde von Haithabu (deel 11 uit de serie Die Ausgrabungen in Haithabu, verschenen in 2006) vond ik een aantal afbeeldingen van "Küchenbretter". Heel mooi allemaal, maar het is natuurlijk geen snijplank.
Volgens de beschrijving (Westphall, p. 88): "Drei rechteckige, flache Gegenstände aus Eichenholz dienten vermutlich als Küchenbretter zum An- und Zurichten von Speisen [...]. Die Länge variiert von 263-415 mm, die Breite beträgt 110-213 mm und die Stärke liegt zwischen 16 mm und 20 mm. An einer Schmalseite wurde jeweils eine griffartige Verlängerung herausgearbeitet. Die zahlreichen Schnittspuren auf den Oberflächen deuten auf die Verwendung als Küchenbretter hin."
De hierboven getoonde tekening is van de kleinste van de drie planken, en daar heb ik nu een eigen versie van gemaakt. Uit een restant eikenhout gemaakt en met de omschreven maten. De randen zijn (uiteraard) strakker. Deze snijplank is tenslotte ook nog geen 1100 jaar oud. Ik ga de plank nog in de olie zetten, dus het uiteindelijke resultaat zal iets donkerder zijn.
