The Advocate
De acteur Colin Firth zal met name bij de dames wel bekend zijn dankzij zijn vertolking van mr. Darcy in Pride and Prejudice. Korte tijd voor deze kostuumfilm uitkwam speelde hij de hoofdrol in de veel minder bekende film “The Advocate”, ook bekend als “The Hour of the Pig”. Een film met twee titels, meestal is dat een teken dat de film in eerste instantie op de thuismarkt is geflopt. Of dat in dit geval ook is gebeurd kan ik niet nagaan, wel is opvallend dat de Amerikaanse versie niet alleen is omgedoopt tot “The Advocate” maar ook nog eens 15 minuten is ingekort. Helaas was dit de enige versie die ik kon vinden, dus het blijft gissen wat de Britten wel mochten zien en de Amerikanen niet. Vermoedelijk mogen de Amerikaanse kijkers scènes waarin de waerdecors en cottes uitgaan niet zien van de filmkeuring…
Nieuwste aanwinsten
De verzameling films over de Middeleeuwen is de laatste tijd weer wat gegroeid, de volgende titels zijn toegevoegd aan de lijst:al bekeken:
Jabberwocky (1977) vroege film van Terry Gilliam, gemaakt net na Monty Python and the Holy Grail, met in de hoofdrol Michael Palin en gebaseerd op het gedicht van Lewis Carroll* - alle ingrediënten voor een geweldige film, maar het mocht helaas niet zo zijn: de film heeft zijn momenten, maar is over het geheel genomen behoorlijk teleurstellend. Het voornaamste struikelblok was het verhaal, maar ja, lees het gedicht waar het op gebaseerd is maar eens.
nog op de stapel:
Ronja de Roversdochter (Ronja Rövardotter, Zweden 1984) - ooit op TV gezien, een fijne familiefilm
De gebroeders Leeuwenhart (Bröderna Lejonhjärta, Zweden 1977) - zie Ronja
The Lion in Winter (1968) - het serieuzere werk: Engeland, 1183: koning Henry II Plantagenet heeft heel wat te stellen met zijn vrouw Eleanor van Aquitanië en zijn zonen (Richard Leeuwenhart en Jan zonder Land - wel bekend van de Robin Hood verhalen) die op zijn kroon uit zijn. Staat hoog aangeschreven, binnenkort maar eens zien of de reputatie terecht is.
L'Armata Brancaleone (1966) - een film die hier volstrekt onbekend is, maar in Italië een ware klassieker is. Ik hoorde van Christina (vikingvriendin van Italiaanse afkomst) dat bepaalde uitdrukkingen uit de film in Italië in het spraakgebruik zijn doorgedrongen. L'Armata Brancaleone (wat eigenlijk het leger van Brancaleone - de hoofdfiguur betekent) staat nu voor "een zootje ongeregeld" - wat het in de film namelijk ook is. Volgens Christina zou ik waarschijnlijk niks aan deze film vinden, want het was wel heel erg Italiaans en de taal speelde een zeer belangrijke rol. Nou ja, dat zullen we wel zien. Eerst maar eens kijken of ik ondertitels kan toevoegen aan de kopie (die compleet ondertitelloos bleek te zijn...)
Alexander Nevsky (1938)
Waarom is Alexander Nevsky eigenlijk een klassieker uit de filmgeschiedenis? Die vraag kwam in me op nadat ik zo’n drie kwartier van deze Russische film uit 1938 had bekeken.Natuurlijk, de film was gemaakt door Sergej Eisenstein, een van de beroemdste regisseurs ooit, pionier van de moderne filmmontage, waarvan hij ook in deze film enige effectieve staaltjes laat zien. Op veel andere vlakken komt Alexander Nevsky nogal ouderwets en achterhaald over. Sommige films hebben iets tijdloos, al zijn ze 70 jaar oud. Deze film dus niet. Het acteerwerk is onbeholpen, het verhaal is dun en overduidelijk Sovjet-patriotistisch en de karakters zijn van bordkarton.
Monty Python and the Holy Grail
Tijd voor een klassieker die bijna iedereen kent. Met name in re-enactorskringen is Monty Python and the Holy Grail legendarisch. Zet tien middeleeuwen-reenactors bij elkaar en na enige tijd begint er wel iemand uit The Holy Grail te citeren. Of het nu het gevecht van Arthur met de Zwarte Ridder is (“tis but a scratch”), de discussie over het draagvermogen en vliegsnelheid van Europese en Afrikaanse zwaluwen, de berechting van een heks (“A witch, a witch, burn her!”) of de Ridders-die-tot-voor-kort-“Ni”-zeiden: je kunt er op wachten dat iemand de hele scène gaat voordragen, waarna iemand anders het overneemt met de volgende scène. Ad infinitam et ad nauseam.
The Vikings vs. Erik the Viking
In de filmrubriek staan dit keer de Vikingen centraal. We kijken naar twee films: The Vikings, een echte Hollywood-spektakelproductie uit 1958 en Erik the Viking, een werkstuk van Terry Jones uit 1989 met dit keer een gecombineerde cast van Monty Python leden en Engelse en Amerikaanse acteurs.
Beowulf and Grendel (2005)
Uit onverwachte hoek (Canada) komt een film die, volgens hardnekkige geruchten in reenactorskringen, een goede poging zou zijn om de Vroege Middeleeuwen nu eens op een correcte manier te laten zien. De film in kwestie is Beowulf and Grendel en al heeft hij helaas de Nederlandse bioscoop niet gehaald, de liefhebbers kunnen nu via DVD thuis genieten van het verhaal en kunnen we in de filmrubriek eens kijken of de lof die de film – vaak ongezien – wordt toegezwaaid terecht is.Kingdom of Heaven (director's cut, 2005)
In deze aflevering in de reeks over Middeleeuwen-films richten we de blik op Jeruzalem ten tijde van de kruistochten. Veel Hollywood-deskundigen dachten dat de beroemde regisseur Ridley Scott (Alien, Blade Runner, Gladiator) gek was geworden toen bekend werd dat hij - kort na 11 september 2001 - een grote spektakelfilm wilde maken over het beleg van Jeruzalem in de late 12e eeuw. Was dat niet olie op het vuur gooien?Een beroemde regisseur, een groot budget, een sterrencast en een beladen onderwerp. De vraag was van begin af aan hoe dat zou aflopen. In 2005 kwam de film uit, dus we kunnen nu het eindresultaat beoordelen. De film is in ieder geval niet het gehoopte financiële succes geworden (al is uiteindelijk wel winst gemaakt) en wat de kwaliteit van de film betreft: hierover zijn de meningen verdeeld.
Dat de critici een punt hadden bleek toen een jaar na de première een director’s cut op dvd werd uitgebracht, iets wat meestal niet gebeurd met een commercieel en artistiek succes. De nieuwe versie bevatte maar liefst 45 minuten die in eerste instantie uit de film waren geknipt. De film-zoals-ie-hoorde-te-zijn was gegroeid tot een epos van ruim 3 uur.
In ieder geval was ik door alle heisa rond de film benieuwd wat ik van de film zou vinden.
Lees volledige inhoud van Kingdom of Heaven (director's cut, 2005)
De Maagdenbron (Jungfrukällan, 1960)
De naam Ingmar Bergman roept onder filmliefhebbers nog veel tegenstrijdige reacties op. De ene helft beschouwt de Zweedse regisseur als een halfgod, de uitvinder van de “arthouse-cinema”, en vindt niets leuker dan zijn films tot op het bot te analyseren en alle symboliek te duiden, de andere helft vindt Bergman-films ongelooflijk saai met alleen maar zorgelijk kijkende Scandinaviërs die met onduidelijke problemen kampen en daar eindeloos over doorzaniken. De gemiddelde filmkijker heeft natuurlijk nog nooit van Ingmar Bergman gehoord.Ondanks deze waarschuwing vooraf zal ik dit keer in de filmrubriek toch een film van Ingmar Bergman bespreken. Het is niet het tamelijk bekende Het Zevende Zegel (Det Sjunde Inseglet – of The Seventh Seal) met daarin het overbekende beeld van de ridder die een partijtje schaak speelt met de Dood, maar De Maagdenbron (Jungfrukällan – oftewel The Virgin Spring). Deze film uit 1960 is niet zo zwaar als Het Zevende Zegel of Bergman’s latere werk, al zou het ook weer overdreven zijn om het een vrolijk werkje te noemen. Verre van dat.
Lees volledige inhoud van De Maagdenbron (Jungfrukällan, 1960)